hier komt een essay over de intellectuele elite en het post-modern excuus.

centraal onderzoeksthema is hierbij hoe het post-modernisme van een beschrijvend taalspel kon overgaan naar een performatief taalspel. onderzocht dient te worden hoe het begrip post-modernisme en het hele begrippenveld dat ermee samengaat, als een moreel excuus en (klein)burgerlijke rechtvaardigingsideologie is gaan functioneren voor de zichzelf zo ervarende intellectuele en artistieke elite.

daarbij is het post-modern excuus een schizofreen makend contraditio in terminis, want een door en door modern concept.

nog even geduld, want woorden wegen zwaar.